یکتا مردُکا عسل کَن ووده ٬ یکتا گدوک عسل جَم اَکُن

تا ببره به پادشاه . در راه همیطور که نرفتنن به خالو رووا اَگین

سلام علیکم ٬ علیکم السلام ٬ کیا نرفتنی؟ پَهلی پادشاه

پَهلی پادشاه چه خبرن ؟ هیچ عسل اَمبوه بهش ببرم

(خالو رووا نه گپن وایی آلا) عسل به پادشاه اَبُری چکنی؟

پادشاه چه به تو اَده؟! آلا دس خالی ناوَهله بر بگردم لُنگه ٬ کَپره یه

کمیسه ٬ یگ گونی بیرینجه چیزه اده به مه

خالوو رووا اگو پَه مه دگه میام واگرتو . خودت تهناکی مرو . مردکا اگو بدو

یکمی که رفتند خالوو رووا وا مردکا اگو بلکه سنگینن نه ؟ تا مه بسَم؟

مردکا از خدا خاسته اگو بردار . گدوک پُر از عسل تَهوولی اِهکِه

وسط راه خالوو رووا صدا در ایوا اگو : کاو کاو کاو ٬ مردکا اگو صدا چن؟

اگو باید بروم که میخوان چوک به خو بیارن باید بروم اسم به روش بگذارم

رفتوا گدوک عسلی پشت درختُن ٬ سر گدوک واز ایکه و هیلکو خورد

وخته پشتا هوند مردکا اگو چه اسمی اِتسِه؟ اگو سر واز کُن

دوباره رفتن یک چوکو نگذشت خالوو رووا صدا در ایوا اگو : کاو کاو کاو ٬

مردکا اگو صدا چن؟ اگو باید بروم که میخوان چوک به خو بیارن باید بروم

اسم به روش بگذارم٬ دوباره رفت نه اِشکُم درخچُن سر گدوک رو باز کرد

و نصف عسلها رو خورد وقتی برگشت مردکایه ساده لوح پرسید

چه اسمی تُسِه؟ اگو نیمَک دوباره به راه خو ادامه شودا

یک چوکو نگذشت خالوو رووا صدا در ایوا اگو : کاو کاو کاو ٬

مردکا اگو صدا چن؟ اگو باید بروم که میخوان چوک به خو بیارن باید بروم

اسم به روش بگذارم٬  مردکا اگو ایچه کارن لحبز به تو شوکرده خو بااااااااا

خالوو روو وا اگو چه بکنیم دگه وظیفن ٬دوباره رفت نه اِشکُم درخچُن

سر گدوک رو باز کرد و همه عسلُن ایخه و بجاش گو / گمیز / تر / تُس

پُر اِهکِه سری چوفت اِهبَست برگشت پهلی مردکا / مردکا اگو ایدفه

چه اسمی اِتسِه؟ اگو تمام شد 

نزیک قصر پادشاه که رسیدن گدوک اِهدا دست مردکا . اگو مه برم

یک دکیکه کار اومهسته بعد به تو اگینُم . اگو ووست واگر هم برم نه

اگو نه کار اومهه . اگو چه کار اتسته؟ اگو کارت شارژ به خو اَخَرُم از

دُکُن احمه ولیدی بر اَگردُم . مردکا اگو موبایل تو مگه داعم نین؟

اگو نه قطع شوکرده آلا ایرانسل اومخریده که بخترن آهنگ پیشواز

اوو بکردی . خلاصه وِل به مردکا اِهکه و رفت فرار اِهکه . مردکایه بیچاره

رفت داخه قصر پَهلی پادشاه . سلام علیکم علیکم السلام

چهوالت فونّه کس ؟ الحمدلله سلامت وشی

چه اتواده ؟ عسل / ای شاده دستت عسل شهری اتواده خو به به به

اهدا دس پادشاه  تا پادشاه سر گدوک واز اهکه

که مُرد از سوهاری گو و گمیز

یک سَهله دار به مردکایه بدبخت شوزه و چند روز به ای نه زندون

شوکردی . بعد به ای مرخص شوکه . شوگو برو که گاهدگه کسی

اینطرفا بهت نگینه