درگهان كه بعد ازقشم دومين بندرازنظرتجاري هسته بخاطه كه اسكله اينهه دخه

سال 1349 شمسي به وسيله فرماندار اون دوره آغاي سيدمحمد حسيني شروع

به ساخت ودرسال 1350 به اتمام رسي ومورد استفاده مردم قرارايگه راست وودن

اسكله به خيله از مردموني كه بيكار هسترن واكار ايكردي ولنچن باري كه از دبي و

هند شَهند بارون خو همجا زيرشكه وهمطو مهمته از همه وَره واراه كته كه روزي

دوتا ازبندر شَهُند يكتا وره سعت 10 (دَهي )واون يتا ميوه اي كه همراه وامسافر

وميوه به سرتاسر جزيره پخش شوو سرپرستي كاركنون هم شخصي به اسم

دِلا حَمات مال دلبري هسته( بپ حسن جمالي شون) كه 50 تا 60 نفه كارگر

ايشسته كه ميوه وبارون از لنچ زيرشكه وبازار تك كابينون ونيسانون هم واراهه

خيله وقتون هم كه هوا طوفاني شاوو لنچن مال قشم به درگهان شَهند وبارون و

ميوه هون وخوشون واماشينن مال درگهان به قشم شره سر شَطِنون پر ازلنچ

دوبي چي هسته يعنه لنچني كه به دبي شره چه دوره اي هسته ما اگه چه اوندوره

كوچك هستريم بله خاطرات خشي ازهمي اسكله موهسته ...هيشناوو ياد مُگه .

كاغور مكه .به ك.ن ماشينن مَلَگي وتا شهر مَهوند.موقع حج وعمره از همي اسكله

سوار شاوو وبدجور هم شلوغ شَوو.ازهمه مهمته ميوه فروشي كَمات كه تاحالا هه.

آجعلي معذن شون.حاجي منورشون كه باگاري جنسون خو از اسكله دخه اي

هواي گرم به خانه شَبُرد... اي اسكله كه الان هيچ كاربردي اينين طولي

180 متر وعرضي هم به 3 متر شَرسي وا راست وودن بازارون ستاره وپرديس

واسكله شهيدزاكري دخه قشم كم كم اي اسكله به فراموشي ره و وضعيت بازار

درگهان چند سالي خراب وو ومسافرون دگه اجازه شُنهه از درگهان واقايق به بندر

برن وخيله از مردم ولنچن وماشينن ضررشُكه الان فقط آثار متروكه اي ازي مونده

وفقط باموتوراوو پاي بري وسالهاست كه به فراموشي سپرده ووده يادش بخير

كلمات نامفهوم به كريگن امروزي

وَرَه : لنچهاي موتوري كه بارازبندر به دبي وميوه به درگهان مي آوردند

شَطِن : لنگرگاه لنچ ها . جهازها

هيشناوو : شنا - آب تني

كاغُور: وسيله اي كه با آن ماهي ميگيرند . خيط

مَلَگي : چسپيدن. سوار شدن